တစ္စံုတစ္ခု
က်ေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ
တစ္စံုတစ္ခုလစ္ဟာစၿမဲ
မ်က္ႏွာသစ္
မ်က္ႏွာေဟာင္းမ်ားၾကားမွာ
ေလဟာနယ္တစ္ခုၿဖစ္တည္ခဲ့
သူ့တစ္မ်က္ႏွာေလးႏႈတ္လိုက္ေတာ့
ပတ္၀န္းက်င္ဆိုတာ စိတ္၀င္စားဖို့ေကာင္းတဲ့
သတင္းတစ္ပုဒ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး
လြမ္းစိတ္က
စမ္းေရစီးသလို သဲ့သဲ့ကေလး
တေယာထိုးသလို ညက္ညက္ကေလး
ခိုး၀ွက္ရႈိက္သံလို သိမ့္သိမ့္ကေလး
ငွက္ကေလး . . . ဟိုး
အေ၀းကိုပ်ံသြားၿပီ
လႈပ္ခါသြားတဲ့သစ္ကိုင္းေပၚမွာ
သတိရၿခင္းေတြ
ေပက်ံတိုက္ခြ်တ္မရ
ေသာ့ေပ်ာက္လို့ဖြင့္မရတဲ့အခန္းလို
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြထည့္သြင္းမရ
ဘ၀တစ္ခုလံုးၿပာက်သြားတဲ့အထိ
ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းမွတ္တိုင္မွာ
ေစာင့္ေနဦးမယ့္သစၥာတရား
ကမၻာဦးကပ်ိဳးခဲ့တဲ့မီးဟာ
ေခတ္အဆက္ဆက္ေလာင္ခဲ့တယ္
သူကတစ္ဆင့္ ငါကတစ္ဆင့္
သမုဒယမီးလွ်ံၾကားမွာ
ပ်ံသန္းခဲ့ေသာ
လိပ္ၿပာေၿခရာမ်ားအတိုင္း
အဆံုးမရွိသဘာ၀
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment